میبینی?
ﺯﻣـــﺴﺘﺎﻥ ﻫﻢ ﺭﻓﺘﺎﺭﺵ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ، ﻓﻘﻂ ﺍﺩﻋﺎ ﻣﯿﮑﻨﺪ
ﺳﺮﺩ ﻭ ﯾﺨﯽ ﺍﺳﺖ ...
ﮔﻮﺷﺖ را ﺑﯿﺎﺭ ﺟﻠﻮ "ﺑﯿﻦ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﻟﺶ ﮔﯿﺮ ﺑﻬـــﺎﺭ
ﺍﺳﺖ".....
ﺍﻧﮕﺎﺭﯼ ﺯﻣﺴﺘﺎﻥ ﻫﻢ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻬﺎﺭ ﺷﺪ…
ﺩﯾﺮﻭﺯ ﮔﺮﺩ ﻭ ﺧﺎﮎ ﮐﺮﺩ، ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑــــﻐﺾ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺗﺮﮐﯿﺪ
ﺑﻐﻀﺶ…
ﺩﻟﻢ ﻧﻤﯽ ﺁﯾﺪ ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﺭ ﻣﯿﺮﺳﯽ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺷﺪﻩ ﺍﻱ.....
ﺍﺯ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﻢ ﺍﻣﺴﺎﻟﺘﺎﻥ ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﺗﺪﺑﯿﺮ ﺁﻥ
ﻧﻘﺎﺵ ﺑﻰ ﻫﻤﺘﺎ ﭼﻨﺎﻥ ﺯﯾﺒﺎ ﻧﻘﺶ ﺑﻨﺪﺩ ﮐﻪ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎﯼ
ﺷﮑﻮﻫﺶ ﺑﺎﯾﺴﺘﺪ .... 

 

                                             تقدیم به کسی که دیدنش قلبم رو می لرزونه



تاريخ : یکشنبه دوم فروردین ۱۳۹۴ | 6:21 | نویسنده : محمد حسین خانبازی |
چقدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر غرورش همه وجودت له شده،

 

چقدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش هیچ چیزی جز سلام نتونی بگی،

 

چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه ها تو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی تا

 

 نفهمه هنوزم دوسش داری............. 

 

چقدر سخته گل آرزوهاتو  تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و اون وقت آروم زیر لب بگی:

 

گل من باغچه نو مبارک!!!!!!



تاريخ : جمعه هفتم فروردین ۱۳۹۴ | 6:37 | نویسنده : محمد حسین خانبازی |
 

 

اگه یکی رو دیدی که وقتی داری رد می شی بر می گرده و نگات می کنه،بدون براش مهمی

اگه یکی رو دیدی که وقتی داری می افتی بر می گرده و با عجله می یاد سمت تو،بدون براش عزیزی

اگه یکی رو دیدی که وقتی داری می خندی بر می گرده و نگات می کنه،بدون واسش قشنگی

اگه یکی رو دیدی که وقتی داری گریه می کنی بر می گرده و می یاد با هات اشک می ریزه،بدون دوست داره

اگه یکی رو دیدی که وقتی داری با یه نفر دیگه حرف می زنی ترکت می کنه،بدون عاشقته

اگه یکی رو دیدی که وقتی داری ترکش می کنی فقط سکوت می کنه،بدون دیوونته

اگه یکی رو دیدی که از نبودنت داغون شده،بدون که براش همه چی بودی

اگه یکی رو دیدی که یه روز از بی تو بودن می ناله،بدون که بدون تو می میره

 

 



تاريخ : جمعه هفتم فروردین ۱۳۹۴ | 6:33 | نویسنده : محمد حسین خانبازی |
گربه‌های اصیل ایرانی امروزی، از نظر طول موها، رنگ و آناتومی از شباهت کمتری نسبت به همنوعان نخستین خود برخوردارند. این پدیده حاصل سالها کوشش پی‌گیر در جفت کشی انتخابی این موجودات است. گربه‌های مو بلند از ایران به اروپا، به‌ویژه فرانسه، جایی که مورد توجه زیاد مردم قرار می‌گرفتند، برده می‌شدند.

طبیعی‌دان فرانسوی Comet de Buffon کتاب Historie Naturelle خود را در سال ۱۷۵۶ میلادی نوشت. او در کتاب خود، به متنی از سدهٔ ۱۶ میلادی که به وسیله یک جهانگرد ایتالیایی به نام Pierto della vella نوشته شده، اشاره کرده‌است. این جهانگرد، گربه‌های مو بلند آن روز را توصیف کرده و بر این نکته تأکید نموده که آنها از منطقه‌ای در شمال ایران به نام خراسان آمده‌اند. او گفته آنها نژادی هستند با موهای بلند، نرم و شبیه ابریشم، مخصوصاً در قسمت دم. او همچنین آنها را به رنگ یک دست خاکستری تشریح کرده‌است که در بخش سر، کمی تیره تر بودند. از ویژگی دیگر این گربه‌ها، اهلی بودن آنها بوده‌است. Buffon ذکر کرده که جدا از رنگ، این نژاد دقیقاً مشابه نژادهایی بوده که در فرانسه Angora شناخته می‌شود.

نژاد Angora نژادی بوده که در زمانهای کهن‌تر به سفیدی رنگ مشهور بوده‌است، ولی در واقعیت آنها رنگ‌های مختلفی داشته‌اند. با این حال رنگ سفید آنها که نزد اشراف زاده‌های فرانسوی و اروپایی نگهداری می‌شدند، از محبوبیت بیشتری برخوردار بوده‌است. نژاد Angora بومی کشور ترکیه بوده‌است. دیپلمات پرآوازه فرانسوی کاردینال ریشلیو که در سال ۱۶۴۲ میلادی از دنیا رفت، از دوستداران فوق العاده گربه‌ها بوده‌است. شگفت این که او درست در زمانی می‌زیست که کلیسا خود از بزرگترین دشمنان گربه‌ها بوده و به دستور آنها، گربه‌ها را از بالای برج‌ها پایین می‌انداختند، می‌سوزاندن و از راه‌های مختلف با بی رحمی با آنان رفتار می‌کردند. Richelieu صاحب یک Chat Angora به نان Lucifer به رنگ سیاه بوده‌است. به نظر می‌رسد که در آن روزگار بیشتر موضوع این بوده که چه کسی صاحب گربه‌است. در واقع وضعیت صاحب گربه تعیین کننده این موضوع بوده که آیا گربه‌ها دارای روحی پاک، یا همنشین و هم قدم شیطان اند.

به همین ترتیب شاید می‌بینید در اروپا در قرن ۱۹ میلادی، گربه‌های مو بلند را بنابر میل صاحبان آنها گربه ایرانی یا Angora می‌نامیدند و این حقیقت که تفاوت‌های کوچکی چه از نظر موها و چه استخوان بندی بین این دو نزاد شبیه به هم ولی مختلف وجود داشته، مورد توجه واقع نشده‌است. Harrison Weir انگلیسی که از او به عنوان پدر نگهداری از گربه‌های خانگی یاد می‌شود، در اواخر قرن ۱۹ میلادی گفته که گربه‌ای دو رگه زیادی به عنوان نژاد روسی، Angoran یا نژادهای ایرانی به فروش می‌رسیدند که این نکته به روشنی نشان می‌دهد که او به تفاوت میان گونه‌های ایرانی و Angoran واقف بوده‌است. مشاهده تابلوهای نقاشی از گربه‌هایی که به همراه صاحبان خود در طول قرن ۱۸ میلادی به تصویر کشیده شده‌اند، تصویر واضحی از ظاهر گونه اصیل گربه ایرانی به ما می‌دهد و آنها خیلی شبیه Angoraهای امروزی بوده‌اند. این بدین معنی است که آنها یک سر عادی گربه مانند با پوزه‌ای که به طور آشکار گُوه مانند است، دارند. آنها استخوان بندی خوبی داشتند ولی نه خیلی حجیم. موها خیلی بلند و ابریشمی، نه بیش از اندازه فشرده و نه پشم مانند بوده‌اند. در سال ۱۹۶۸ میلادی Chas Ross گفته جالبی را در کتاب Book Of Cats راجع به گربه‌های ایرانی ذکر می‌کند. با وجود این که او همانند بوفون که در ۱۰۰ سال قبل از خود رنگ گربه‌های ایرانی را خاکستری می‌دانسته، ولی بر این نکته نیز تأکید می‌کرده که نژاد گربه ایرانی موهای بسیار بلند و ابریشمی، شاید بیش از نژاد Angora داشته‌اند. او ادامه می‌دهد آنها بی اندازه آرام و ملایم از لحاظ رفتاری بوده و احتمالاً یکی از زیباترین این گونه بوده‌اند. به نظر می‌رسد که در آن دوران رنگ آنها، نه استخوان بندی آنها معیار اصلی افتراق بین گربه‌های اصیل ایرانی و گربه Angoran بوده‌است. در هر صورت در آن زمان هیچ انجمنی برای گربه‌ها، هیچ کتابی برای جفت انداختن آنها و هیچ شجره نامه‌ای برای ارزشیابی آنها وجود نداشته‌است. اگر شخصی ادعا می‌کرده که دارای یک گربه ایرانی یا Angoran است، هیچ کسی واقعاً نمی‌توانست خلاف ادعای او را ثابت کند (غیر از طریق رنگ آنها)، زیرا هیچ استاندارد و هیچ راهی برای نفی چنین گفته‌ای وجود نداشته‌است.



تاريخ : چهارشنبه پنجم فروردین ۱۳۹۴ | 19:54 | نویسنده : محمد حسین خانبازی |

اسب ترکمن گونه‌ای از اسب با نژاد ترکمن خالص است که در منطقه ترکمن صحرا زیست کرده و پرورش می‌یابد. رنگ آنها بیشتر خاکستری رنگ است و بدنی کشیده و لاغر دارند. شکم آنها بر خلاف بسیاری از نژادهای دیگر اسبها، تخت است، به عبارت دیگر شکم آنها لاغر است. صادرات این اسب به خارج از کشور ممنوع است.

اسب ترکمن اسبی است دارای ویژگی‌های منحصر به فردی است، از جمله: قد ۱۴۸ تا ۱۵۵ سانتیمتر، گوشهای بلند و متحرک، سینه فراخ و متناسب، کپل کم شیب با عرض خوب، مفاصل قوی، سم‌های محکم با زاویه مناسب، تحمل حرکات سنگین ورزشی. رنگ‌های تیره‌های اسب آخال تکه و یموت شامل: کهر، نیله (طوسي)، سمند، کرنگ، قره کهر، ابرش، سیاه، و سفید است.[۱]

نژادهای شناخته شده اسب ترکمن در سه گروه: یموت، اسب آخال تکه، چناران (مخلوط از تلاقی اسب ترکمن و اسب عرب) دسته بندی شده‌اند.

برخی نیز آميخته تروبرد و تركمن (دو خون) هستند.[۲]

اسب ترکمن اندامی کشیده، دُمی باریک، سر و گردن زیبا دارد. برای اسب‌های با نژاد ترکمن درسال‌های گذشته ذخیره‌های ژنتیک این اسب، تقاضای جهانی یافته است. اسب ترکمن در نزد ترکمن‌ها پیشینه‌ای طولانی در سنن و زندگی صحرانشینی وجنگ وگریزها درگذشته داشته است.

گفتنی است برنامه‌های اشتباه نیم قرن گذشته لطمه زیادی به ذخیره ژنتیکی اسب‌های ترکمن زده است و متاسفانه تعداد اسب‌های ترکمن خالص و خوب به شدت کاهش یافته است.

امروزه خالص‌ترین اسب‌های ترکمن ایران را در منطقه راز و جرگلان از توابع استان خراسان شمالی می‌توان یافت که بیشترین جمعیت این اسب را دارا می‌باشد. خوشبختانه در سال‌های اخیر توجه بیشتری به تولید اسب‌های ترکمن شده است. تعدادی اندک و پراکنده از این نژاد توسط علاقه‌مندان در اصفهان، تهران، شیراز و همدان نیز نگهداری می‌شوند.

شهرستان گنبدكاووس از مراکز مهم پرورش اسب ترکمن است.[



تاريخ : چهارشنبه پنجم فروردین ۱۳۹۴ | 19:51 | نویسنده : محمد حسین خانبازی |

لنگش پس از ورم پستان دومین بیماری پر هزینه گاوداریها است که به شدت عملکرد اقتصادی واحد را تحت تٲثیر قرار می دهد . هر مورد لنگش باعث کاهش حدود ۳۲۰ کیلو گرم شیر در هر دوره شیرواری می شود و می تواند در صد بالائی از حذفهای اجباری گله را به خود اختصاص دهد . کمبود مس در گاوها باعث ترک خوردگی سم شده ٬ آبسه ها و عفونت سم را به همراه دارد . ۱۵ قسمت در میلیون (ppm ( مس در جیره غذائی این مشکل را مرتفع مینماید . ید نیز از طریق تاثیر در ساخت هورمون تیروئید می تواند بر سامانه ایمنی بدن دان تٲثیر گذاشته و مانع از ایجاد عفونت سم شود . سطح بالای سلنیوم در خوراک دام باعث بروز لنگش و تغییر شکل سم می گردد .

در شرایطی نیز که PH شکمبه کاهش پیدا کرده و اسیدی می شود ٬احتمال بروز لنگش افزایش  می یابد. به طور کلی گاوهائی که دچار لنگش هستند ٬ علایم فحلی ضعیفی نشان می دهند ٬ البته می توان اثرات منفی حاصله را با سم چینی مناسب و درمان به موقع سم های عفونی به حداقل رساند در گله هائی که سم گاوها دچار مشکل می باشند ٬ پس از سم چینی مناسب علاوه بر بهبود شرایط تولید مثلی ٬ میزان مصرف خوراک گاوها بالا رفته و میزان تولید شیر گاوداری افزایش می یابد .



تاريخ : چهارشنبه پنجم فروردین ۱۳۹۴ | 19:45 | نویسنده : محمد حسین خانبازی |
تروبرد نژادی از اسب است که بیشتر به خاطر استفاده از آن در مسابقات سوارکاری شناخته شده‌است. هر چند واژه تروبرد گاهی اوقات برای هر نژاد خالصی از اسب استفاده می‌شود، ولی از لحاظ علمی مربوط به نژاد تروبرد می‌باشد. تروبرد نژادی خونگرم می‌باشد و به جسارت، سرعت و چابکی مشهور می باشد.

نژاد تروبرد اولین بار در قرن ۱۷ و ۱۸ در انگلستان به وجود آمد، هنگامی که مادیانهای بومی با نریانهای عرب وارداتی کشیده شدند. شجره نامه تمام تروبردهای مدرن به سه نریان که در قرنهای ۱۶ و ۱۷ به انگلستان وارد شدند و ۷۴ مادیان انگلیسی و شرقی (عرب یا بارب) برمی گردد. در طول قرن ۱۷ و ۱۸ تروبرد در تمام دنیا پخش شدند، در طول قرن ۱۸ وارد سایر نقاط اروپا، استرالیا، ژاپن و آفریقای جنوبی و در سال ۱۷۳۰ وارد آمریکا شدند. میلیونها تروبرد در حال حاضر در جهان وجود دارد و سالیانه حدود ۱۱۸۰۰۰ کره در دنیا ثبت می‌گردند.

تروبرد بیشتر در کورس استفاده می‌شود ولی در سایر رشته‌ها مثل پرش، درساژ، چوگان، زیبایی و شکار نیز استفاده می‌گردد. آنها همچنین با سایر نژادها جهت ایجاد نژاد جدید یا بهبود نژادهای موجود در آمیخته‌اند و در شکل گیری نژادهای مهمی چون کوارتر امروزی، استانداردبرد، آنگلوعرب و نژادهای خونگرم دیگر نقش بسزایی داشته‌اند.

اسب‌های کورسی تروبرد بیشترین فشار ممکن را تحمل می‌کنند که منجر به میزان بالای حادثه و مشکلات جسمی نیز در آنها می‌گردد. مسابقات کورس بیشترین میزان مرگ و میر را در بین ورزشهای مربوط به انسان و حیوان دارد. تروبردها مستعد سایر مشکلات جسمی نظیر خونریزی از ریه، نازایی و قلب و سم کوچک می‌باشند. نظریه‌های زیادی در مورد علت میزان بالای حادثه‌ها و مشکلات جسمی در نژاد تروبرد وجود دارد و تحقیقات جهت اصلاح و کاهش آنها ادامه دارد.



تاريخ : چهارشنبه پنجم فروردین ۱۳۹۴ | 19:41 | نویسنده : محمد حسین خانبازی |
هنوز هم هستند دخترانی كه تنشان بوی محبت خالص می دهد..

نابند... احساساتشان دست نخورده است

لمس نشده اند ... باور نكرده اند ... تحقیر نشده اند ..

، آری ، هنوز هم هستند !

نادرند ! كمیاب اند ! پاك اند !

روزی كه قرار می شود كنار گوش كودكی لالایی بخوانند ، شرمشان از نام " مادر " نمی شود !

و زیر آغوش همسرشان ، چشمانشان را نخواهند بست كه با رویای دیگری سر كنند...



تاريخ : یکشنبه دوم فروردین ۱۳۹۴ | 16:14 | نویسنده : محمد حسین خانبازی |
ميگـــــن : چــــــــرا ؟

ميــگــــم : چــــون نخــــــــواستـــــــــــ

مــــي پـــرســـن : دلــــــــيلــش ؟

ميگـــــم : نــــــــــــــــميــدونـ ــم

ميگـــن چــــــــيه ؟

ميــگـــم نمــــي تــــونستــــــــــــ

جـــوابــــم ســــــــــــكوت استــــــــــ

دوبـــاره چــــــــرا ؟ چــــــــرا ؟ چــــــــرا ؟

فـــــريـــاد مــــي كشـــــم

چـــــون از اوّلــــم دوستـــــم نداشتـــــــــــ ...

http://ap2.persianfun.info/img/92/2/Namayeshe%20Ehsas%2012/7.jpg

 

 

 

اבعـــــای بے تـَـفــاوتـــے سخــت است !

آن هــم

نسبــت به کســے کــ

زیبــــاتـــریــن حـــس בنیــــــــا را

با او تجـــربـــ کــرבے .

............/////////................./////////.....................................................................//////////////////////

 دلـــ تنگـــ ..

کـه می شـوی دیگر انــتــظــار معنا نـدارد !

یک نگاه کمی نـا مهربان ..

یک واژه ی کمی دور از انتظار

یک لحظه

فاصــ ـله ...

می شکند بغضت را

 



تاريخ : جمعه بیست و نهم اسفند ۱۳۹۳ | 6:11 | نویسنده : محمد حسین خانبازی |
چند روز بیشتر به اومدن بهار نمونده...ولی.....

 

بهاری که نتونی رسیدنشو به زیباترین و دوست داشتنی ترین آدم زندگیت تبریک بگی...برات هیچ جذابیتی نداره

این بهار...

مثل زمستون سرد و خشک و بی روحه

مثل پاییز غم انگیزه و مثل تابستون سوزان

بهاری که مجبور باشی اونو با این فکر شروع کنی که کسی که بیشتر از همه دوستش داری واسه کاری که نکردی  از دستت ناراحته....بی معنیه...بی معنی.....................

اما بهار همچنان زیباست....مانند چشمان تو

زیباست ......مثل چشمای تو که واسه من زیباترین چشمای دنیا هستن

تو برای من زیباترین زیبای عالمی

 

 

 



تاريخ : شنبه بیست و سوم اسفند ۱۳۹۳ | 16:44 | نویسنده : محمد حسین خانبازی |
اسب نژاد كرد ايران بر طبق نوشته هاي جهانگردان و مورخين از هرودت گرفته تا معاصرين، به اقصي نقاط دنيا انتقال يافته و خون آن در شريانهاي اسبهاي دنيا جريان دارد. اسب كرد از اسبهاي تواناي ارزشمند و پرخون دنيا محسوب گرديده و مبدا و منشا آن ايران مي باشد.

 



ادامه مطلب
تاريخ : شنبه بیست و سوم اسفند ۱۳۹۳ | 11:52 | نویسنده : محمد حسین خانبازی |

 

انواع نژاد های اسب انواع نژادهای اسب هایی که قد آنها از 140 سانتیمتر بیشتر است و از نوع خونگرم و خونسرد هستند عبارتند از :

آپالوزا- آخال تکه - آردنز - آردنه - آردنه بلژیک - آلتریل - آمریکن سادس هورس - آندالوزی - آویلیگنس - ارلف - استاندارد برد - الدنبورگ - انسیدلر - بارب - بارپانت - برتون - بودیونی - بولوگ - بولونز - پالامینر - پرشرون - پرویی - پینتو - تربرد - ترسک - ترکمن - توریک - دال - دره شوری - زال آمریکایی- ژوتلند - سافولک پانچ - سنگین بلژیک - سنگین لیتوانی - ساکولسکس - سالرنو - شایر - شلزویک - عرب - فرانش مونتانی - فردیک بورگ - فریژن - فنلاندی - فوریوزو - قدم روتنسی - قره باغ - قره قابی - قزاق - کاباردین - کارابر - کانادایی - کشش آلمانی - کشش ایتالیایی - کشش روسی - کلادروبر - کلید سدال - کلیو لندبای - کنتاکی سادس هورس - کواتر هورس آمریکایی - گلدرلند - لوکه - لی پی زاتر - مالاپولسکی - مانگالارگا - موراکزی - مورگان - مورگز - موستانگ - نورث سویدیش - نوریکر - نونیوس - والر - ورتمبرگ - ولادمیر - ویلکوپولسکا - هاکنی - هانوورین - هلشتاین - هنتر - یموت - یورتمه رو آلمانی - یورتمه رو روسی - دن انواع اسبچه ها نیز عبارتند از : آمریکایی - بوسنیایی - دالس - فل - ولس کاب - فلابلا - اکسمور -اسبچه خزر - شتلند - کوهستان ولش - هاکتی - ایسلند- دارتمور - فجورد - نیوفورست - یاقوت



تاريخ : جمعه بیست و دوم اسفند ۱۳۹۳ | 5:31 | نویسنده : محمد حسین خانبازی |
مطالب قدیمی‌تر >>


.: Weblog Themes By SlideTheme :.